Nieuws

Wie op zaterdag rondloopt bij DETO, kan bijna niet om de familie Van der Veen heen. Of ze nu een mooie wedstrijd spelen, eerste hulp verlenen langs de lijn, een drankje inschenken in de businessclub of de kantinebezoekers voorzien van een patatje: dit gezin is overal binnen onze vereniging te vinden. We gingen met deze hechte DETO-familie in gesprek over hun passie, hun uiteenlopende rollen en wat de club voor hen zo speciaal maakt. “DETO voelt als mijn tweede huis”

Laten we beginnen met jullie (voetbal)ervaring bij DETO. Waar is het begonnen en wat doen jullie nu bij de club?

Jos: Ik heb in de jeugd altijd gevoetbald, tot en met A1. Ik heb daarna jaren niet gevoetbald. Toen de kinderen bij DETO begonnen heb ik het weer opgepakt. Ik ben de afgelopen jaren leider geweest bij de kinderen en speel nu zelf ook weer. Ik ben dit seizoen leider bij JO15-3, ik ben keeperscoördinator en ben keeper in DETO7.

Stijn: ik ben begonnen op mijn vierde bij de mini’s. Ik ben keeper van JO15-3 en via FC Noaber train ik de JO10-2. Dat laatste vind ik ook heel leuk.

Niek: Ik ben ook bij de mini’s begonnen, ik was toen nog maar 3. Ik zag Stijn voetballen en toen wilde ik ook. Dit seizoen speel ik in de JO13-1.

Bernadet: mijn eerste kennismaking met DETO was toen ik met de kinderen meeging. Dit seizoen speel ik bij Dames 25+. Daarnaast ben ik EHBO-er bij DETO en sta ik achter de bar bij de Businessclub

Anouk: ja, en toen kon ik niet achterblijven bij DETO. Ik kan niet voetballen, maar ik kan wel goed patat bakken! Een aantal vriendinnen voetballen wel in de MO17-1, dus die zie ik dan ook gezellig bij de club.

Als je de uren zou optellen, hoeveel uur brengen jullie als gezin wekelijks door bij DETO?

Stijn: ik kom al wel op 21 uur in de week.

Jos: met alle trainingen en wedstrijden… Nou dan komen we wel op een meer dan fulltime werkweek met elkaar.

Hoe organiseren jullie dat?

Bernadet: we hebben een gezamenlijke app als gezin. Die is onmisbaar.

Jullie zien elkaar ook in actie. Hoe vind je dat Jos, om jouw gezin zo in actie te zien?

Dat vind ik wel heel mooi. Ik ben ook wel trots, dat we dat voor de club kunnen doen. Ik ben een DETO-man en vind het mooi dat ik iedereen hier bij DETO heb. Niek wilde eerst misschien nog naar DOS, omdat jongens uit de klas daar voetbalden. Ik heb hem uitgelegd: als je bij DETO gaat voetballen, heb je misschien nog wel méér vrienden. Je vriendenkring wordt dan alleen maar groter. Ik ben blij dat Niek bij DETO is gebleven. Dat de kinderen iets terug doen voor de club, dat ze vrijwilliger zijn zoals Stijn nu bij FC Noaber, dat vind ik erg mooi en ook wel belangrijk.

Worden jullie daar in gestimuleerd door je ouders? Of neem je het voorbeeld dat zij geven onbewust over?

Anouk: ik denk dat laatste. We vinden het ook leuk om te helpen. Zo heb ik bijvoorbeeld ook geholpen bij de Spooktocht.

Waar halen jullie persoonlijk het meeste plezier uit? Is dat de winst op het veld, of de gezelligheid in de kantine bijvoorbeeld?

Niek: voor mij de winst op het veld.

Jos: voetballen is leuk, maar het teamgevoel vind ik nog veel mooier. We zijn een team op het veld, thuis zijn we een hecht team en ook DETO zie ik als team. Het is mooi om nu vanuit verschillende kanten verhalen van de club te horen: wat ik zelf meemaak, wat gebeurt bij de EHBO of in de kantine en wat de jongens in de jeugdteams beleven.

“Het verenigingsleven, daar ga ik heel goed op.”

Anouk: omdat er zoveel gezelligheid is. Ook als je hier nieuw bent, wordt je warm welkom geheten. Bernadet, dat klopt: dat sociale aspect heeft de club.

Jos: het mooie van DETO is dat iedereen de schouders er onder wil zetten. Als ik kijk in mijn team: er zijn er altijd een paar die willen helpen. Bijvoorbeeld laatst met het uithalen van tegels voor het nieuwe terras.

Wat is voor jou het allermooiste moment dat je bij DETO hebt beleefd?

Niek: dat vergeet ik nooit meer! Dat ik als keeper heb gescoord op een kwart veld. Dat was thuis tegen De Zweef. Ik wilde uittrappen en toen vloog de bal zo over de keeper.

Stijn: de nacompetitie in seizoen 25-26. Eerst met twee bussen naar de uitwedstrijd en toen thuis de beslissende wedstrijd op de dag van het intern toernooi.

Anouk: ik vind alle feestjes hier altijd heel erg leuk. Ik ga altijd met plezier naar DETO toe.

Bernadet: toen Jos van der Veen trainer werd van de eerste selectie, werd ik op het schoolplein door de kleuterjuf aangesproken: “Is de vader van Stijn de nieuwe hoofdtrainer?” Wij gebruiken de term ‘Het Jos van der Veen-effect’ inmiddels thuis ook.

Jos: natuurlijk vergeet ik de kampioenschappen uit de jeugd niet. De recente nacompetitie en ook de promotiewedstrijd in 2012 op het terrein van HHC, waarin we promoveerden naar de Topklasse, waren ook onvergetelijk. Ik ging er naartoe met mijn broer en kameraden, het was een fantastisch feest.

"Wij gebruiken de term ‘Het Jos van der Veen-effect’ inmiddels thuis ook."

Stijn en Jos, jullie staan allebei onder de lat. Gaat het aan de keukentafel veel over keeperstactieken?

Jos: na de wedstrijd, zoals na de goede pot van Stijn vanochtend, dan hebben we het daar wel over. Stijn kijkt ook wel eens bij mij.

Stijn: ja, hij moet wat meer gaan liggen zeg ik dan. Papa blijft te veel staan.

Niek: ik vind achter een bal aanrennen gewoon leuk, ik ben veldspeler gebleven.

Jos: we zijn wel een echte keepersfamilie. Mijn broer Lowie en zijn zoon Sven waren ook keeper.

Hoe ziet een gemiddelde zaterdag er bij jullie uit?

Bernadet: de jongens starten op zaterdag op tijd bij DETO. Ze voetballen allebei en als de mogelijkheid er is dan helpt Stijn als trainer bij de jeugd.

Jos: soms is er tussen de middag nog tijd om met elkaar te eten, maar vaak zijn we hier wel de hele dag.

Jullie zien alle kanten van de club: de dynamiek op het veld, langs de lijn, in de kantine… Hoe voelt het om op deze verschillende manieren onderdeel te zijn van de club?

Bernadet: als EHBO-er krijg je veel positieve reacties, ook van uitclubs.

Jos: eigenlijk past er maar één woord bij deze dynamiek: familie. Het voelt als familie, bij alles wat je doet hier

Bernadet: klopt, het voelt vertrouwd en niet als een verplichting om hier te zijn.

Is dat te omschrijven als DETO-DNA?

Jos: Ja, ik denk wel dat wij dat hebben. Wij zijn DETO.

Die snackcorner is natuurlijk één van de gezelligste plekken en dichtbij de bar. Wat vind je het leukste, als je al die hongerige spelers en supporters na de wedstrijd bij jou aan de desk hebt staan?

Anouk: sinds kort hebben we de kipboxen. En het is zo grappig als je mensen in de rij onderling hoort overleggen over wat ze zullen gaan bestellen. We horen we van veel mensen dat de kipboxen een succes zijn. Sinds kort hebben we ook piepers, dan hoeven mensen als het drukker is niet de hele tijd te wachten. Ook daar krijgen we positieve reacties op. Dat is wel heel leuk.

Hoe vinden jullie dat jongens, dat je zus patat staat te bakken?

Niek: dat vind ik wel leuk.

Jos: het is wel handig, ik kan thuis alvast een broodje bestellen en achteruit laten leggen. Het is vooral leuk dat ze ook helpt bij DETO. Zelf danst Anouk bij De Danshal.

Bernadet, naast dat je bij de dames voetbalt heb je twee heel verschillende vrijwilligersfuncties. EHBO en achter de bar in de businessclub. Wat maakt dat je die allebei leuk vindt om te doen?

Het contact met mensen en een bijdrage leveren aan de club. Ook leer ik veel nieuwe mensen kennen. Iedereen kent Jos natuurlijk, nu leren ze mij ook kennen. Daarnaast vind ik de EHBO heel interessant, ik leer er veel van.

Wat maakt nou dat DETO voor jullie specialer is dan alle andere clubs waar je bent geweest?

Niek: DETO voelt als mijn tweede huis.

Jos: DETO is voor mij de plek waar je met elkaar samenkomt. Om te sporten en om je vrienden te ontmoeten.

Als je DETO in een paar woorden moet omschrijven, welke zijn dat voor jou?

Anouk: gezellig, sociale mensen

Stijn: familieclub, hoog niveau voetbal

Niek: gezellig, leuk, voetbal

Bernadet: sociaal, voetbal, vriendschappen

Jos: strijd, passie, vriendschap

Tot slot, hebben jullie nog wensen voor de toekomst?

Stijn en Niek: we hebben de wens om zo hoog mogelijk te spelen of keepen, het liefst in DETO1 natuurlijk!

Niek: Mijn wens voor de toekomst is ook dat de eerste selectie in het bekertoernooi tegen een eredivisieclub speelt. Liefst Twente natuurlijk. Stijn: ja, dat zou ik ook heel mooi vinden.

Anouk: ik hoop dat het bij DETO net zo gezellig blijft als het nu is. Bernadet: daar sluit ik me bij aan!

Familie Van der Veen, dank jullie wel voor dit leuke gesprek! Jullie laten zien dat vrijwilligerswerk en betrokkenheid niet alleen heel belangrijk zijn voor de club, maar vooral ook heel veel gezelligheid en verbondenheid opleveren.

Namens heel DETO: ontzettend bedankt voor jullie inzet, enthousiasme en onvoorwaardelijke clubliefde. Op naar nog vele mooie zaterdagen samen op Het Midden!